20 zł Historia monety polskiej – 3 grosze Księstwa Warszawskiego 2025

Przejdź do pełnego opisu

449,99 zł

Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 499,99 zł

Promocja trwa do 27 września 2026

Cena w innych sklepach: 549,99 zł

Ilość

SZT.

Czas wysyłki: 7 dni

Dostawa

od 0,00 zł - Kurier Pocztex 2.0 (Polska)

Usługa kurierska Pocztex, zawiera koszty pakowania, czas D+2

Dostępność:

na wyczerpaniu

Opis

Prezentowana moneta kolekcjonerska o nominale 20 złotych została wyemitowana przez Narodowy Bank Polski 21 sierpnia 2025 roku jako siedemnasta odsłona cyklu „Historia monety polskiej” i dwunasta w ramach nominału 20 zł. Emisja przybliża wizerunek trojaka, czyli monety o nominale 3 grosze, wybitej w Księstwie Warszawskim w 1812 roku – jednej z najpopularniejszych monet obiegowych epoki napoleońskiej na ziemiach polskich. Moneta została wybita w srebrze próby 925, techniką stempla lustrzanego z zastosowaniem selektywnego złocenia, co nadaje jej wyjątkowo efektowny, kolekcjonerski charakter. Warstwa złota naniesiona jest oficjalnie przez Mennicę Polską S.A. jako integralny element projektu emisji, a nie jako dodatek naniesiony poza mennicą.

Kraj	Polska
Stan	UNC
Nominał	20 złotych (PLN)
Metal / Stop	srebro Ag 925
Waga	28,28 g
Średnica	38,61 mm
Typ emisji	kolekcjonerska (stempel lustrzany, selektywne złocenie)
Producent (mennica)	Mennica Polska S.A.
Nakład	do 10 000 sztuk
Rok emisji	2025

Awers

Na awersie monety umieszczono wierną reprodukcję rewersu oryginalnego trojaka Księstwa Warszawskiego z 1812 roku, z czytelnym nominałem „3 GROSZE”, datą „1812” oraz literami „I.B.” – sygnaturą Jakuba Benika, intendenta mennicy warszawskiej w latach 1811–1827. Poniżej historycznego wizerunku umieszczono okrąg z podobizną orła w koronie, ustanowionego godłem Rzeczypospolitej Polskiej, otoczony napisem „RZECZPOSPOLITA POLSKA”, rokiem emisji „2025” oraz oznaczeniem nominału „20 ZŁ”. Tłem kompozycji jest fragment odcisku wielkiej pieczęci Rady Stanu Księstwa Warszawskiego z wizerunkiem orła w koronie.

Rewers

Rewers przedstawia wierną reprodukcję awersu tej samej dziewiętnastowiecznej monety – ozdobną, owalną tarczę herbową łączącą herby Saksonii i Polski, nawiązującą do unii personalnej sprawowanej przez Fryderyka Augusta I, króla Saksonii i zarazem księcia warszawskiego. W otoku, w górnej części monety, biegnie napis „3 GROSZE KSIĘSTWA WARSZAWSKIEGO”. Tłem kompozycji jest dolna partia okładki Konstytucji Księstwa Warszawskiego, nadanej przez Napoleona Bonaparte w 1807 roku.

Warto wiedzieć – i warto mieć

Księstwo Warszawskie powstało w 1807 roku na mocy traktatów pokojowych zawartych w Tylży pomiędzy Napoleonem Bonaparte a carem Aleksandrem I, z ziem zaboru pruskiego. Formalnie było ono suwerennym państwem, choć w praktyce silnie uzależnionym od Francji, i przetrwało jedynie do 1815 roku, kiedy to na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego jego ziemie podzielono między Rosję, Prusy i utworzone wówczas Wolne Miasto Kraków.

Władcą Księstwa Warszawskiego, na mocy unii personalnej, był Fryderyk August I, elektor, a od 1806 roku król Saksonii, noszący jednocześnie tytuł księcia warszawskiego. Stąd na oryginalnej monecie z 1812 roku, odtworzonej na rewersie prezentowanej emisji, połączono herby Saksonii i Polski w jednej ozdobnej tarczy – symbolu wspólnoty władzy nad oboma państwami.

Konstytucja Księstwa Warszawskiego, nadana przez Napoleona 22 lipca 1807 roku, wprowadzała m.in. zniesienie poddaństwa chłopów oraz Kodeks Napoleona jako podstawę prawa cywilnego. Jej okładka, odtworzona w tle rewersu monety, stanowi jeden z najważniejszych dokumentów w historii nowożytnej polskiej państwowości.

Rok 1812, którego data widnieje na odtworzonym trojaku, to moment wyprawy Napoleona na Rosję, w której u boku Wielkiej Armii walczyły także wojska polskie z Księstwa Warszawskiego. W tym samym roku mennica warszawska wybiła rekordową jak na ówczesne warunki liczbę ok. 20,5 mln monet, z czego ponad 13 mln stanowiły monety miedziane – w tym popularne trojaki o nominale 3 grosze, wykorzystywane w codziennym obrocie handlowym.

Litery „I.B.” widoczne na oryginalnej monecie to sygnatura Jakuba Benika, który w latach 1811–1827 pełnił funkcję intendenta mennicy warszawskiej. Umieszczanie inicjałów urzędników menniczych na stemplach monet było w tamtym okresie standardową praktyką, pozwalającą dziś numizmatykom precyzyjnie datować i identyfikować poszczególne emisje.

Prezentowana moneta stanowi siedemnastą pozycję w cyklu Narodowego Banku Polskiego „Historia monety polskiej”, w ramach którego na współczesnych monetach kolekcjonerskich odtwarzane są wizerunki historycznych monet obiegowych z różnych okresów dziejów Polski – od czasów piastowskich, przez epokę nowożytną, aż po XIX wiek. Seria cieszy się dużym uznaniem wśród kolekcjonerów ze względu na walory edukacyjne i wysoką jakość wykonania.

Nakład ograniczony do 10 000 sztuk, zastosowanie szlachetnego kruszcu, stempla lustrzanego oraz selektywnego złocenia sprawiają, że moneta stanowi atrakcyjną pozycję zarówno dla kolekcjonerów specjalizujących się w numizmatyce Księstwa Warszawskiego, jak i dla osób gromadzących pełną serię „Historia monety polskiej”.

Oferowana moneta pochodzi z oryginalnego worka lub rolki menniczej i zachowana jest w stanie UNC. Egzemplarz może nieznacznie różnić się od przedstawionego na zdjęciu.