Tagi produktu
- Nowość
Węgry 200 forintów Ádám Mányoki 28g Ag.640 1977
Koszty dostawy wybranego produktu
Cena dostawy dotyczy tego produktu (w wybranym wariancie - jeśli dotyczy). Może się ona zmienić po dodaniu innych produktów do koszyka.
Kod produktu: 15726
Opis
| Kraj | Węgry |
| Stan | UNC |
| Nominał | 200 forintów (HUF) |
| Metal / Stop | Srebro Ag 640 (640/1000) |
| Waga | 28 g |
| Średnica | brak potwierdzonych danych |
| Typ emisji | Okolicznościowy |
| Producent (mennica) | Budapeszt (na zlecenie Węgierskiego Banku Narodowego) |
| Nakład | brak potwierdzonych danych |
| Rok emisji | 1977 |
Awers
Na awersie znajduje się strona państwowo-nominałowa monety: godło Węgierskiej Republiki Ludowej, napis „MAGYAR NÉPKÖZTÁRSASÁG” (Węgierska Republika Ludowa), oznaczenie nominału „200 FORINT” oraz rok emisji 1977. Kompozycja jest utrzymana w surowej, urzędowej stylistyce typowej dla węgierskich monet okolicznościowych drugiej połowy lat siedemdziesiątych.
Rewers
Rewers poświęcono bohaterowi emisji – Ádámowi Mányokiemu. Moneta przedstawia malarza w portrecie nawiązującym do jego autoportretu z paletą i pędzlem, a więc w typowej dla epoki pozie artysty przy pracy. Całość uzupełnia napis z jego nazwiskiem – „MÁNYOKI ÁDÁM”. Detale stroju i fryzury, charakterystyczne dla barokowego portretu, zostały oddane w stonowanym reliefie.
Warto wiedzieć – i warto mieć
Ádám Mányoki (1673–1757) urodził się w Szokolyi jako syn reformowanego pastora, a zmarł w Dreźnie. Uchodzi za najwybitniejszego węgierskiego portrecistę swojej epoki. Warsztatu uczył się w Hamburgu i Hanowerze, a jego styl kształtowali przede wszystkim francuscy portreściści, w tym Nicolas de Largillière.
W latach 1707–1712 Mányoki był nadwornym malarzem księcia Franciszka II Rakoczego, przywódcy antyhabsburskiego powstania węgierskiego. Ten okres wyznacza jego miejsce w węgierskiej pamięci narodowej: artysta stał się portrecistą narodowego bohatera w czasie, gdy walka o niepodległość dobiegała końca.
Najsłynniejszym dziełem malarza jest portret Rakoczego z 1712 roku, namalowany w Gdańsku, dokąd książę wyemigrował po upadku powstania. Rakoczy występuje na nim w węgierskim stroju szlacheckim, bez insygniów książęcych, z Orderem Złotego Runa, który przyznano mu w 1708 roku, a który otrzymał dopiero w 1712 roku. Portret uznaje się za jedno z arcydzieł węgierskiego portretu barokowego. Gdańsk i Warszawa, gdzie Mányoki także pracował, tworzą interesujący wątek polski w jego biografii.
Po upadku sprawy Rakoczego artysta działał głównie poza Węgrami – w Berlinie, Warszawie i Dreźnie. W Dreźnie związał się z dworem saskim, co pozwoliło mu na trwałe zaistnieć w europejskim środowisku artystycznym pierwszej połowy XVIII wieku.
Moneta została wyemitowana w 1977 roku przez Węgierski Bank Narodowy w ramach cyklu srebrnych monet okolicznościowych poświęconych malarzom. Trzy nominały 200 forintów z tego roku – z Mányokim, Tivadarem Csontváryem Kosztką i Józsefem Rippl-Rónaim – tworzą zwarty podcykl, który kontynuował emisje malarskie rozpoczęte rok wcześniej. W katalogu Adamo moneta figuruje jako EM53.
Z kolekcjonerskiego punktu widzenia to solidna, srebrna moneta o masie 28 g, wybita w stopie próby 640, typowej dla węgierskich srebrnych emisji tego okresu. Wśród źródeł spotyka się rozbieżne dane o średnicy i nakładzie, dlatego w opisie pozostawiono je jako niepotwierdzone. Emisja ma podwójną wartość: jako element serii malarskiej i jako poświęcony jednemu z najważniejszych portrecistów regionu hołd, który dobrze uzupełnia zbiory monet o tematyce sztuki i historii Europy Środkowej.
Oferowana moneta pochodzi z oryginalnego worka lub rolki menniczej i zachowana jest w stanie UNC. Egzemplarz może nieznacznie różnić się od przedstawionego na zdjęciu.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google
