Norwegia 100 koron Teatr ludowy 2010 P-49

Przejdź do pełnego opisu

79,99 zł

Ilość

SZT.

Czas wysyłki: 24 godziny

Dostawa

od 8,50 zł - Polecony e-commerce (Polska)

Wysyłka przez Pocztę Polską. cena zawiera również koszty pakowania, czas D+4

Dostępność:

na wyczerpaniu

Opis

Kraj	Norwegia
Stan	UNC
Nominał	100 koron (NOK)
Materiał	papier
Rozmiar	136 x 65 mm
Pick	P-49
Producent (drukarnia)	De La Rue, Wielka Brytania
Seria	różne
Rok emisji	2010

Banknot o nominale 100 koron norweskich z 2010 roku 2010 P-49 należy do siódmej serii banknotów Norges Banku (Norweskiego Banku Centralnego), wprowadzanej od 1994 roku. Nominał 100 koron trafił do obiegu 15 września 1997 roku i jest poświęcony największej norweskiej śpiewaczce operowej – Kirsten Flagstad. Egzemplarz z 2010 roku należy do partii drukowanych już poza Norwegią.

Awers

Awers przedstawia portret Kirsten Flagstad, wybitnej sopranistki wagnerowskiej. Tłem portretu jest ilustracja głównej widowni Norweskiej Opery, oglądanej ze sceny. W kompozycji występuje rozeta z sześciokątnym centrum, w której umieszczono elementy zabezpieczające, oraz motyw haftu pochodzącego z osobistych zbiorów śpiewaczki. Banknot utrzymany jest w czerwono-pomarańczowej tonacji. Autorem projektu awersu jest Sverre Morken. Nominał oraz nazwa emitenta, Norges Bank, umieszczone są w oznaczeniach banknotu, a od 2003 roku nota ma także pasek z hologramem.

Rewers

Rewers oparty jest na planie głównej sali widowiskowej Folketeatret (Teatru Ludowego) w Oslo, w którym mieściła się Norweska Opera. Motyw ma charakter architektonicznego rysunku technicznego, a nie zwykłego widoku budynku. W polu znaku wodnego pojawia się broszka, którą Flagstad nosiła podczas występu w operze Wagnera. Projekt rewersu wykonał Arild Yttri.

Warto wiedzieć – i warto mieć

Kirsten Flagstad (1895–1962) urodziła się w Hamar w rodzinie muzyków. Zadebiutowała na scenie w Oslo w 1913 roku i przez wiele lat budowała karierę głównie w Skandynawii. Światową sławę przyniosły jej dopiero występy w Bayreuth w 1934 roku oraz w Metropolitan Opera w Nowym Jorku w 1935 roku, gdzie śpiewała m.in. Sieglindę, Izoldę i Brünnhildę. Uważano ją za jedną z najwybitniejszych wykonawczyń wagnerowskich swojego pokolenia.

Jej życiorys nie był wolny od kontrowersji. W czasie II WŚ artystka wróciła do okupowanej Norwegii, a jej mąż Henry Johansen był związany z norweską partią kolaboracyjną Nasjonal Samling. Po wojnie został aresztowany i zmarł w 1946 roku, zanim doszło do rozstrzygnięcia jego sprawy. Flagstad spotkała się w tym czasie z krytyką i bojkotem w niektórych krajach, co nie przeszkodziło jej wrócić na największe sceny świata.

Po wojnie artystka nagrywała i występowała z największymi dyrygentami. W 1950 roku wykonała prawykonanie „Czterech ostatnich pieśni” Richarda Straussa pod batutą Wilhelma Furtwänglera, a w 1952 roku zarejestrowała pełną wersję „Tristana i Izoldy” z Furtwänglerem. Jej nagrania do dziś uchodzą za wzorcowe interpretacje repertuaru wagnerowskiego.

Wybór motywu rewersu nie jest przypadkowy. Norweska Opera została założona w 1957 roku, a w 1959 roku zajęła gmach Folketeatret w Oslo, ukończony w 1935 roku według projektu architektów Morgenstierne i Eide. W latach 1958–1960 Kirsten Flagstad kierowała nowo powstałą instytucją, więc banknot łączy w jednym projekcie osobę i miejsce, z którymi wiązał się ostatni etap jej kariery.

Nota jest częścią siódmej serii norweskich banknotów, wycofywanej z obiegu po wprowadzeniu nowej serii. Siódma seria przestała być prawnym środkiem płatniczym 30 maja 2018 roku. Dla kolekcjonerów oznacza to zamknięty rozdział w historii norweskiego pieniądza papierowego.

W 2003 roku banknot uzupełniono o pasek z hologramem, co odróżnia późniejsze roczniki od pierwszych wydań. Numery seryjne banknotów z 2010 roku i lat późniejszych rozpoczynają się od litery, ponieważ druk zlecano wówczas za granicą; wcześniej banknoty produkowała drukarnia Norges Banku. Rocznik 2010 jest więc jednym z ostatnich w tym typie i pokazuje zmianę w organizacji produkcji norweskiej waluty.

Ciekawostką jest sam kontekst projektu: bohaterem stu koron została artystka sceniczna, a nie władca czy polityk. Taki wybór jest charakterystyczny dla siódmej serii, w której często pojawiają się postaci kultury i nauki. Dla kolekcjonerów banknot jest atrakcyjny również dlatego, że łączy funkcjonalny detal architektoniczny, czyli plan sali teatralnej, z wyrazistym portretem.

Oferowany banknot pochodzi z oryginalnej paczki bankowej. Numer seryjny może różnić się od przedstawionego na zdjęciu.