Tagi produktu
- Nowość
Belgia 250 franków 50 rocznica traktatu 1994
Wysyłka przez Pocztę Polską. cena zawiera również koszty pakowania, czas D+2
Koszty dostawy wybranego produktu
Cena dostawy dotyczy tego produktu (w wybranym wariancie - jeśli dotyczy). Może się ona zmienić po dodaniu innych produktów do koszyka.
Kod produktu: 15692
Opis
| Kraj | Belgia |
| Stan | UNC |
| Nominał | 250 franków (BEF) |
| Metal / Stop | Srebro Ag 925 |
| Waga | 18,75 g |
| Średnica | 33 mm |
| Typ emisji | okolicznościowy |
| Producent (mennica) | Królewska Mennica Belgijska (Bruksela) |
| Nakład | 90 000 szt. (wersja zwykła) |
| Rok emisji | 1994 |
Srebrna moneta 250 franków belgijskich z 1994 roku upamiętnia 50. rocznicę podpisania traktatu (konwencji celnej) Beneluksu, czyli unii Belgii, Niderlandów i Luksemburga. Rant jest ząbkowany. Emisja została wybita w Królewskiej Mennicy Belgijskiej w Brukseli. Oprócz wersji zwykłej, o nakładzie 90 000 sztuk, mennica przygotowała także osobne wersje w stemplu lustrzanym (proof). Ta oferta dotyczy wyłącznie wersji zwykłej, w stanie menniczym.
Awers
Awers zajmuje portret króla Belgów Alberta II, ukazany w półprofilu zwróconym w prawo. Wzdłuż lewej strony pola biegnie pionowy napis „ALBERT II”. Autorem portretu jest Roland Van den Broucke, medalier, który przygotował wizerunek władcy dla belgijskich emisji z pierwszych lat jego panowania. Portret wykonano w niskim, miękko modelowanym reliefie, który dobrze wygląda na polerowanym tle.
Rewers
Rewers przedstawia budynki parlamentów trzech państw Beneluksu, ułożone obok siebie w kolejności: Belgia, Niderlandy, Luksemburg. Po lewej stronie pionowo biegnie napis „BENELUX”. W polu widnieją także nominał „250 F” oraz daty „1944–1994”, które wyznaczają okres pięćdziesięciu lat od podpisania traktatu. Projekt rewersu przypisuje się Janowi Alfonsowi Keustermansowi. Zestawienie trzech gmachów legislatury jest czytelnym symbolem współpracy politycznej, a nie tylko gospodarczej.
Warto wiedzieć – i warto mieć
Data 1944 odnosi się do konwencji celnej podpisanej w Londynie 5 września 1944 roku przez rządy Belgii, Niderlandów i Luksemburga. Wszystkie trzy przebywały wówczas na uchodźstwie, a Bruksela została wyzwolona zaledwie kilka dni wcześniej. Państwa te planowały więc powojenną współpracę jeszcze przed końcem działań wojennych w Europie. To jedna z przyczyn, dla których Beneluks uchodzi za pionierski projekt integracji.
Konwencja weszła w życie 1 stycznia 1948 roku i wprowadziła wspólną taryfę celną. Poprzedziła ją Belgijsko-Luksemburska Unia Gospodarcza z 1921 roku, która już wcześniej łączyła dwa z trzech państw. Kolejnym etapem był traktat o utworzeniu Beneluksańskiej Unii Gospodarczej, podpisany 3 lutego 1958 roku w Hadze, który wszedł w życie 1 listopada 1960 roku i objął swobodny przepływ osób, towarów, usług i kapitału.
Belgia, Niderlandy i Luksemburg należały do sześciu państw założycielskich Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Doświadczenia beneluksańskie są często przywoływane jako wzór dla późniejszej integracji europejskiej. W tym łańcuchu zależności mieści się także droga Polski do Unii Europejskiej, która zakończyła się w 2004 roku.
Emisja z 1994 roku wpisuje się w cykl belgijskich srebrnych monet 250-frankowych z lat 90. XX wieku. Jej temat jest wyjątkowo „urzędowy” jak na monetę: zamiast sylwetki władcy lub słynnego zabytku mamy symbol współpracy trzech państw. Podobną rocznicę uczciły także Niderlandy, które wyemitowały w 1994 roku srebrną monetę 10 guldenów o tej samej tematyce.
Albert II objął tron 9 sierpnia 1993 roku po śmierci brata, króla Baudouina. Moneta z 1994 roku należy więc do pierwszych roczników, w których jego portret pojawił się na belgijskich srebrnych emisjach okolicznościowych. Dla kolekcjonerów portretów belgijskich monarchów to ważny punkt odniesienia.
Frank belgijski przestał być środkiem płatniczym w 2002 roku, po wprowadzeniu euro, a przelicznik ustalono na 40,3399 franka za 1 euro. Monety 250-frankowe należą dziś do zamkniętego rozdziału numizmatyki belgijskiej. Srebro próby 925 i niewielki nakład 90 000 sztuk sprawiają, że emisja pozostaje atrakcyjna jako pamiątka po ostatnich latach franka.
Katalogi podają dla tej monety nieco różne masy: najczęściej 18,75 g, rzadziej około 19 g. Dlatego w tabeli przyjęto wartość występującą w większości źródeł. Niewielkie odchylenia wynikają z tolerancji produkcyjnych.
Oferowana moneta pochodzi z oryginalnego worka lub rolki menniczej i zachowana jest w stanie UNC. Egzemplarz może nieznacznie różnić się od przedstawionego na zdjęciu.