Przejdź do głównej treści
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły
EBC (Europejski Bank Centralny)

2 euro Monako Książe Honore V 2019

2 euro Monako Książe Honore V 2019

Przejdź do pełnego opisu
Cena 2 999,00 zł
SZT.
Czas wysyłki: 30 dni
Dostawa od 0,00 zł - Kurier Pocztex 2.0 (Polska)

Usługa kurierska Pocztex, zawiera koszty pakowania, czas D+2

Dostępność:
dostępny na zamówienie

Opis

KrajMonako
StanUNC prosto z rolki
Nominał2 euro (EUR)
Metal / Stopmoneta dwumetalowa – pierścień zewnętrzny: mosiądz niklowy (barwa złota), rdzeń wewnętrzny: trójwarstwowy miedzionikiel z rdzeniem niklowym (barwa srebrna)
Waga8,5 g
Średnica25,75 mm
Typ emisjiobiegowy/okolicznościowy
Producent (mennica)Monnaie de Paris (na zlecenie Księstwa Monako)
Nakład15 000 sztuk (wyłącznie w wykończeniu stempla lustrzanego Belle Épreuve)
Rok emisji2019

Awers

Centralną część awersu zajmuje portret Księcia Honoriusza V przedstawionego w mundurze wojskowym, ozdobionym szarfami i odznaczeniami orderowymi. Wokół popiersia biegnie napis „HONORÉ V 1819 – AVÈNEMENT – 2019” (Honoriusz V 1819 – Wstąpienie na tron – 2019) oraz nazwa państwa emitującego „MONACO”. Przy krawędzi wewnętrznego kręgu umieszczono niewielkie oznaczenie mennicy – róg obfitości, znak rozpoznawczy Monnaie de Paris. Zewnętrzny pierścień monety, zgodnie z konstrukcją wszystkich okolicznościowych monet 2 euro, otacza dwanaście gwiazd symbolizujących Unię Europejską.

Rewers

Rewers ma formę wspólną dla wszystkich monet 2 euro strefy euro i krajów stosujących euro na mocy umów monetarnych. Przedstawia stylizowaną mapę Europy bez zaznaczonych granic państwowych, na tle poziomych linii symbolizujących kontynent, z nominałem „2 EURO” oraz dwunastoma gwiazdami flagi Unii Europejskiej. Na rewersie widnieje monogram „LL” – sygnatura belgijskiego grafika i medaliera Luca Luycxa, autora wspólnego wzoru rewersu wszystkich monet euro.

Warto wiedzieć – i warto mieć

Moneta upamiętnia okrągłą, dwusetną rocznicę wstąpienia na tron Księcia Honoriusza V, władcy Monako w latach 1819–1841. Formalne objęcie władzy nastąpiło 16 lutego 1819 roku, po śmierci jego ojca, Księcia Honoriusza IV, którego zdrowie było mocno nadszarpnięte po latach więzienia we Francji w okresie rewolucji. Zanim doszło do oficjalnej sukcesji, przyszły władca sprawował rządy regencyjne, początkowo pod nadzorem stryja, Józefa Grimaldiego, a od 1815 roku samodzielnie jako Książę Dziedziczny.

Honoriusz-Gabriel Grimaldi urodził się 14 maja 1778 roku w Paryżu. W wieku dwudziestu lat wstąpił do francuskiego pułku kawalerii i dzięki własnym zasługom awansował aż do stanowiska oficera sztabowego marszałka Grouchy'ego. Był odważnym żołnierzem, wielokrotnie wyróżnianym za męstwo – w bitwie pod Hohenlinden odniósł ranę ramienia, która uniemożliwiła mu udział w kampanii pod Austerlitz.

Panowanie Honoriusza V przypadło na burzliwy okres porewolucyjnej i ponapoleońskiej Europy. Po klęsce Napoleona i krótkiej okupacji Monako przez wojska brytyjskie, na mocy traktatu ze Stupinigi księstwo znalazło się pod protektoratem Królestwa Sardynii. Turyn zamknął istniejącą wcześniej manufakturę tytoniową, założoną jeszcze przez dziadka księcia, co pogłębiło i tak trudną sytuację gospodarczą maleńkiego państwa.

Aby ratować budżet, książę podniósł podatki i wprowadził monopol mączny, co doprowadziło do niedoborów chleba i silnie odbiło się na jego popularności wśród poddanych. Współcześni mu kronikarze opisywali go jako człowieka zamkniętego w sobie, nieufnego i mało obecnego publicznie, skąpego wobec innych, choć hojnego wobec siebie. Jednocześnie prowadził działania, które dziś ocenia się jako zaskakująco postępowe – zakładał państwowe manufaktury koronek i kapeluszy oraz spółdzielnie rolnicze mające ograniczyć bezrobocie i ubóstwo, co część historyków określa mianem wczesnych prób polityki opiekuńczej.

Książę Honoriusz V nigdy się nie ożenił. Miał nieślubnego syna, Oskara Grimaldiego, którego formalnie uznał, jednak nie odziedziczył on tronu. Władca zmarł 2 października 1841 roku w Paryżu, a władzę w Monako przejął jego młodszy brat, Florestan I.

Pod względem numizmatycznym moneta jest szczególnie interesująca dla kolekcjonerów serii euro okolicznościowych. Wybita została wyłącznie w wykończeniu stempla lustrzanego (Belle Épreuve), bez odrębnej wersji obiegowej, w limitowanym nakładzie zaledwie 15 000 sztuk. Emisja trafiła do obrotu w połowie 2019 roku, standardowo w eleganckim etui z certyfikatem numerowanym wydanym przez Monnaie de Paris.

Monako, ze względu na swoją niewielką powierzchnię i populację, produkuje monety 2 euro w nakładach nieporównywalnie mniejszych niż pozostałe kraje strefy euro, co od lat czyni monakijskie emisje okolicznościowe jednymi z najbardziej pożądanych i cenionych pozycji w całej kolekcjonerskiej serii monet 2 euro na świecie.

Oferowana moneta pochodzi z oryginalnego worka lub rolki menniczej i zachowana jest w stanie UNC. Egzemplarz może nieznacznie różnić się od przedstawionego na zdjęciu.