EBC (Europejski Bank Centralny)

2 euro Estonia 500 r. pierwszej estońskiej książki 2025 coincard

79,99 zł

Ilość

SZT.

Czas wysyłki: 24 godziny

Dostawa

od 8,50 zł - Polecony e-commerce (Polska)

Wysyłka przez Pocztę Polską. cena zawiera również koszty pakowania, czas D+4

Dostępność:

na wyczerpaniu

Opis

Kraj	Estonia
Stan	UNC prosto z rolki
Nominał	2 euro (EUR)
Metal / Stop	Bimetal: środek – mosiądz niklowy, pierścień – miedzionikiel
Waga	8,5 g
Średnica	25,75 mm
Typ emisji	obiegowy/okolicznościowy
Producent (mennica)	Mennica Litewska (Lietuvos monetų kalykla)
Nakład	850 000 szt. (w tym 8 500 szt. w jakości BU na coincardach)
Rok emisji	2025

Okolicznościowa moneta obiegowa 2 euro wyemitowana przez Eesti Pank z okazji 500-lecia estońskiego języka pisanego i książki w języku estońskim. Do obiegu trafiła 30 stycznia 2025 roku. Poniżej opis strony narodowej (awers) oraz strony wspólnej dla wszystkich monet 2 euro (rewers).

Awers

Pośrodku monety, w części środkowej, umieszczono cztery stylizowane książki ułożone tak, że tworzą literę „E” – pierwszą literę słowa „Eesti” (Estonia). Kompozycja jest graficzna, oparta na prostych, geometrycznych formach, a nie na realistycznym rysunku. Dookoła biegnie napis w języku estońskim „Eesti raamat 500”, czyli „Estońska książka 500”. Obok napisu widnieją daty 1525 oraz 2025, wyznaczające pięć wieków od pierwszych wzmianek o drukowanych tekstach po estońsku do jubileuszu upamiętnionego emisją. Całość otacza pierścień z dwunastoma gwiazdami Unii Europejskiej, typowy dla strony narodowej monet euro.

Rewers

Strona wspólna, identyczna na wszystkich obiegowych monetach 2 euro, przedstawia mapę Europy na tle poziomych linii, z wyraźnie zaznaczonym nominałem „2” i napisem „EURO”. Mapa ma symbolizować jedność państw strefy euro i całej Unii. Projekt tej strony jest dziełem Luca Luycxa i obowiązuje od 2007 roku.

Warto wiedzieć – i warto mieć

Data 1525 na monecie odnosi się do zdarzenia znanego wyłącznie z przekazów pisanych. W listopadzie 1525 roku rada miejska Lübeck skonfiskowała beczki z książkami luterańskimi przeznaczonymi dla Inflant. Według zapisków dziekana Johannesa Brandesa wśród nich były drukowane teksty po estońsku, łotewsku oraz w potocznym języku inflanckim. Jest to najwcześniejsza znana wzmianka o drukowanych tekstach w języku estońskim.

Sam druk z 1525 roku nie zachował się. Transport nie dotarł do Rygi, a pro-katolicka rada Lübeck zamierzała spalić książki na rynku. Moneta upamiętnia więc książkę, o której wiemy z dokumentów, a nie z zachowanych egzemplarzy. To rzadkość wśród emisji jubileuszowych, które zwykle odwołują się do przedmiotów lub budowli, które można obejrzeć.

Kontekst wydarzenia to wczesna reformacja. Luteranizm szybko rozprzestrzeniał się w miastach Inflant, a jednym z jego założeń było głoszenie i nauczanie w językach zrozumiałych dla wiernych. Potrzeba druku po estońsku i łotewsku wynikała właśnie z tego programu. Kościelny spór o książki stał się początkiem historii estońskiego piśmiennictwa.

Najstarszym zachowanym drukowanym tekstem estońskim jest dwujęzyczny, niemiecko-estoński katechizm luterański Simona Wanradta i Johanna Koella z 1535 roku. Wcześniejszym, choć rękopiśmiennym źródłem dłuższych tekstów estońskich jest tzw. rękopis z Kullamaa z lat 1524–1532. Estoński język pisany ma więc udokumentowaną historię sięgającą początku XVI wieku.

Projekt monety zatytułowany „Raamatuid” („Książki”) wybrano w konkursie ogłoszonym przez Eesti Pank. Autorem zwycięskiej pracy jest bułgarski grafik Svetlin Balezdrov. Autor zaprojektował również pracę, która zajęła drugie miejsce, a na trzecim miejscu uplasował się Riho Luuse. Bank centralny zatwierdził projekt w maju 2024 roku. Autorką projektu karty kolekcjonerskiej jest Katrin Kaev.

Ogólny nakład monety wyniósł 850 000 sztuk, z czego 8 500 wydano w jakości BU w formie coincardów, a więc niewielka część emisji trafiła bezpośrednio do kolekcjonerów. Monety wybito w mennicy litewskiej. Estonia używa euro od 2011 roku, a każda z jej dotychczasowych okolicznościowych dwueurówek jest chętnie poszukiwana przez zbieraczy monet euro.

Dla kolekcjonera moneta jest ciekawa z dwóch powodów: ilustruje jubileusz języka, a nie władcy czy bitwy, oraz opiera się na nietypowej, minimalistycznej grafice. Uzupełnia zbiór dwueurówek okolicznościowych państw bałtyckich, gdzie tematy kulturowe i językowe należą do częstych motywów.

Oferowana moneta pochodzi z oryginalnego worka lub rolki menniczej i zachowana jest w stanie UNC. Egzemplarz może nieznacznie różnić się od przedstawionego na zdjęciu.