Nikaragua 200 000 kordobas Rewolucja 1990 P-162

Jest w stanie bankowym I (UNC), pochodzi z paczki bankowej i nie był w obiegu. Numer seryjny banknotu może być inny niż prezentowany na fotografii.

Przejdź do pełnego opisu

11,99 zł

Cena w innych sklepach: 12,49 zł

Ilość

SZT.

Czas wysyłki: 24 godziny

Dostawa

od 8,50 zł - Polecony e-commerce (Polska)

Wysyłka przez Pocztę Polską. cena zawiera również koszty pakowania, czas D+4

Dostępność:

na wyczerpaniu

Opis

Kraj	Nikaragua
Stan	UNC
Nominał	200 000 córdobas (NIC)
Materiał	papier
Rozmiar	156 x 67 mm
Pick	P-162
Producent (drukarnia)	Thomas De La Rue & Company, Londyn
Seria	różne
Rok emisji	1990

Prezentowany banknot to nikaraguańskie 200 000 córdobas, 1990 P-162 – jedna z odsłon gwałtownej hiperinflacyjnej serii tzw. drugiego córdoba, wprowadzonej w Nikaragui w latach 1988–1990. Egzemplarz powstał poprzez nadruk nowego, wielokrotnie wyższego nominału na wcześniej wyemitowanym banknocie o wartości 1000 córdobas, datowanym na 1985 rok, a wprowadzonym do obiegu w 1988 roku. Taka praktyka – nadrukowywanie nowej wartości na gotowym już nakładzie – była w tamtym okresie stosowana przez Banco Central de Nicaragua wielokrotnie, aby nadążyć za błyskawicznie postępującą utratą wartości waluty krajowej.

Awers

Na awersie widnieje portret generała Augusta Césara Sandino (1895–1934), przywódcy nikaraguańskiego ruchu partyzanckiego, który w latach 1927–1933 walczył przeciwko okupacji wojskowej Stanów Zjednoczonych, a zamordowany został w 1934 roku z rozkazu Anastasia Somozy García. Jego postać i nazwisko stały się później patronem Sandinistowskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego (FSLN). Wizerunek wydrukowano w odcieniach brązu na wielobarwnym, gilloszowanym tle. W górnej części kompozycji umieszczono nazwę emitenta – Banco Central de Nicaragua (Bank Centralny Nikaragui). Charakterystycznym elementem egzemplarza jest wyraźnie widoczny nadruk nowej wartości „200.000 – DOSCIENTOS MIL CORDOBAS” (dwieście tysięcy córdobas), naniesiony na pierwotny druk banknotu o nominale 1000 córdobas. Na banknocie widnieją dwa numery seryjne z prefiksem serii FC oraz dwa podpisy – prezesa banku centralnego i ministra finansów. Znak wodny pierwotnego druku stanowi powtórzony portret Sandino, widoczny pod światło.

Rewers

Strona odwrotna nawiązuje do obchodzonego w Nikaragui Dnia Wyzwolenia (hiszp. Día de la Liberación), przypadającego na 19 lipca – rocznicy zwycięstwa rewolucji sandinistowskiej w 1979 roku, kiedy oddziały FSLN zajęły stolicę Managua, a wieloletni dyktator Anastasio Somoza Debayle uciekł z kraju do Miami. Scena rozgrywa się na tle katedry Santiago w Managui, poważnie uszkodzonej podczas katastrofalnego trzęsienia ziemi z 1972 roku, które zrównało z ziemią znaczną część centrum stolicy. Podobnie jak na awersie, pierwotny nominał 1000 córdobas przesłonięto nadrukiem nowej wartości 200 000 córdobas, wykonanym w odróżniającym się kolorystycznie tuszu.

Warto wiedzieć – i warto mieć

Lata 1988–1990 to okres jednej z najdotkliwszych hiperinflacji w powojennej historii Ameryki Łacińskiej. Wojna domowa z tzw. Contras, amerykańskie embargo gospodarcze oraz załamanie systemu finansowego doprowadziły do sytuacji, w której 15 lutego 1988 roku wprowadzono tzw. drugiego córdoba, wymieniając stare banknoty w relacji 1000:1. Mimo reformy inflacja nie została okiełznana i już w 1989 roku do obiegu trafiły nominały 10 000, 20 000, 50 000 i 100 000 córdobas, a w 1990 roku – kolejno 200 000, 500 000, 1 000 000, 5 000 000 i 10 000 000 córdobas.

Zamiast drukować od podstaw kolejne, coraz wyższe nominały, Banco Central de Nicaragua sięgnął po tańsze i szybsze rozwiązanie – nadruk nowej wartości na już wyemitowanych banknotach 1000-córdobowych z 1985 roku. Prezentowany egzemplarz jest właśnie takim „przemianowanym” banknotem: fizycznie pochodzi z nakładu wydrukowanego przez londyńską drukarnię Thomas De La Rue & Company jeszcze w latach 80., a swoją nową, znacznie wyższą wartość otrzymał dopiero w 1990 roku.

Postać Augusta Césara Sandino pozostaje jedną z najważniejszych w historii Nikaragui. Jego partyzancka kampania przeciwko amerykańskim marines w latach 20. i 30. XX wieku, zakończona zdradzieckim zamordowaniem przez Gwardię Narodową Somozy, uczyniła z niego symbol narodowego oporu, do którego kilkadziesiąt lat później odwołali się rewolucjoniści z FSLN, obalając w 1979 roku dynastię Somozów.

Dzień 19 lipca 1979 roku, upamiętniony na rewersie banknotu, przez lata obchodzony był w Nikaragui jako oficjalne święto państwowe – Día de la Liberación. Tego dnia siły sandinistowskie wkroczyły do opuszczonej przez reżim Managui, kończąc niemal pięćdziesięcioletnie rządy rodziny Somozów. Wydarzenie to na długo ukształtowało symbolikę oficjalnych emisji pieniężnych kraju, w tym serii banknotów z portretem Sandino.

Widoczna na rewersie katedra Santiago w Managui to budowla o szczególnie tragicznej historii – trzęsienie ziemi z grudnia 1972 roku niemal całkowicie zniszczyło centrum stolicy i poważnie uszkodziło świątynię, która przez kolejne dziesięciolecia pozostawała częściowo w ruinie, stanowiąc trwały symbol tamtej katastrofy w krajobrazie miasta.

Spirala hiperinflacji zakończyła się dopiero w 1991 roku kolejną reformą walutową – wprowadzeniem tzw. córdoba oro (obowiązującego do dziś), wymienianego na drugiego córdoba w astronomicznej relacji 5 000 000:1. Banknoty takie jak prezentowany egzemplarz z miliona na krótko przestały mieć jakąkolwiek realną wartość nabywczą i dziś stanowią przede wszystkim materialny ślad tego wyjątkowo burzliwego okresu w gospodarce Ameryki Środkowej.

Dla kolekcjonerów banknoty z nadrukami z okresu drugiego córdoba są cenionym świadectwem zjawiska hiperinflacji – łączą w sobie warstwę historyczną (portret Sandino i scenę rewolucji 1979 roku) z ekonomicznym kuriozum w postaci ręcznie „przemianowanej” wartości nominalnej, co czyni je interesującym uzupełnieniem zbiorów tematycznych poświęconych rewolucjom i kryzysom walutowym XX wieku.

Oferowany banknot pochodzi z oryginalnej paczki bankowej. Numer seryjny może różnić się od przedstawionego na zdjęciu.